جواب انشا در مورد اگر معلم نگارش بودید (صفحه ۸۱ نگارش هشتم)

انشا درباره اگر معلم نگارش بودید (صفحه 81 نگارش هشتم)

انشا با موضوع درمورد اگر معلم نگارش بودید

پایه هشتم – درس هفتم – صفحه ی ۸۱ – اگر معلم نگارش بودید

رسانه تفریحی سنتر در این مطلب به جواب انشا در مورد اگر معلم نگارش بودید صفحه ۸۱ نگارش پایه هشتم – درس هفتم ۷ پرداخته است و در ادامه چند نمونه انشا اگر معلم نگارش بودید را برای شما دانش آموزان عزیز آماده کرده است ….

انشا درمورد اگر معلم نگارش بودید صفحه ۸۱ نگارش هشتم – شماره 1

اگر معلم نگارش میبودم تا جای ممکن با دانش اموز ها مهربان و دوست بوده
به گونه ای که انها هم از معلم و هم از درس نهایت لذت را ببرند
و درس تکالیف خود را با لذت و هیجان انجام بدهند
و از بودن سر کلاسم لذت کافی را برده باشند
و هیچگاه فکر نکنند درس دشمن انهاست
و در عین مهربان بودن با انها تا جای ممکن به انها سخت میگرفتم
تا درس های خود را همیشه بخوانند
و هیچوقت کار امروز را به فردا نسپارند
و نهایت تلاش و کوشش را انجام دهند تا از موضوعی در درس غافل نشوند
و خدای نکرده نتوانند یاد بگیرند
به راستی اگر روزی معلم نگارش بشوم همین موضوع انشا را به دانش اموزان خود میدهم
و انشا های انها را با دقت میخوانم تا بفهمم دانش اموزهایم از معلم نگارش خود چه انتظاراتی دارند
و تا چه حد توانسته ام انتظارات ان هارا براورده کنم
بخاطر انشا هایی که دانش اموز ها مینویسند معلم نگارش انها را خیلی خوب میشناسد
و به همین دلیل است که به اینکار علاقه بسیاری دارند

**********

انشا اگر معلم نگارش بودید نگارش هشتم صفحه ۸۱ – شماره 2

من اگر معلم انشا بودم، که ای کاش هم بودم کاری می کردم که کلاس من بهترین و دوست داشتنی ترین کلاس برای بچه ها باشد. سعی می کردم به شکلی درس بدهم که بچه ها از اینکه به مدرسه می آیند احساس خوبی داشته باشند. یا حداقل سر همان یک زنگ انشا در هفته با شوق و ذوق حاضر شوند. دوست دارم بگویم که چه برنامه هایی برای کلاسم داشتم، دلم میخواست چند برگه به هرکدام از بچه ها بدهم و بگویم هر چه دوست دارید بنویسید. هر چیزی که در این لحظه احساس می کنید بنویسید. یا اصلا هر چیزی که الان شما را اذیت می کند شروع کنید و راجع بهش بنوسید. من اگر معلم نگارش بودم به دانش آموزانم آموزش می دادم که جریان بی وقفه و سیلان عجیب و غریب ذهنشان را مشاهده کنند و تا جایی که می توانند سعی کنند هر آنچه در لحظه «حال» به ذهنشان می رسد را بنویسند. به آنها می آموختم که همه چیز با زبان آغاز می شود و نمی توان از مسئله ای اینچنین مهم بی توجه گذشت. پس کلمات را که چونان رگ و پی زبانند، باید خیلی خوب بشناسند.باید بنویسند و این نوشتن برایشان به عادتی روزانه تبدیل گردد. کاش هفته ای یک جلسه ای که با هم داشتیم برایشان به مثابه شکوفایی استعدادهایشان و گره گشایی حرفهایی بود که نمی توانند براحتی با کسی در میان بگذارند. کلاس من باید نوعی خودکاوی و درون نگری باشد، محلی که چیزی به بچه ها اضافه کند، نه اینکه وقتشان را با موضوعات تکراری تلف کند.

**********

انشا درباره اگر معلم نگارش بودید صفحه ۸۱ نگارش هشتم – شماره 3

مقدمه

اگر من معلم بودم، معلمی می شدم که اجبار در کارش نبود. به جای گذراندن وقت برای خواندن کتاب، درس زندگی می دادم. چون درس رندگی است که به درد ادم ها می خورد. درس زندگی است که روزی جایی پیش کسی به کار می اید.

بدنه

مثلا اداب معاشرت که خود به تنهایی بیشتر از نیمی از سنگینی وزن این درس را بر عهده دارد.
همین که بدانی چگونه با دیگران، صرف نظر از وضعیت مالی و این بحث های پیش افتاده صحبت کنی و رفتاری درست داشته باشی، بزرگترین چیز است.

همین که بتوانی محبت و مهربانی را با یک لبخند هدیه کنی و تخم مهر را در دل هرکس بکای،
همین که بتوانی دوست خوبی باشی و یا پدر و مادر خوب، همین که قدر دان زحمات همه باشی و از هیچکس انتظار نا بجا نداشته باشی و به چیزی که داری قانع باشی ولی دست از رسیدن به هدفت نکشی،
هیمن که سرت در کار خودت باشد و در زندگی مردم سرک نکشی و دخالت نکنی و اینکه ادم ها را از روی ظاهر قضاوت نکنی، بزرگترین و موثر ترین چیزی است که یک معلم می تواند تدریس کند.

نتیجه گیری

اگر معلم بودم، در کنار ورق زدن بیهوده کتابها کمی به تدریس زندگی می پرداختم تا ادمها اینگونه نباشد؛ و ان موقع زندگی بهتری بود و لبخند بر لبها بود حتی اگر از ته دل نبود بالاخره لحظه ای شادی از دلها گذر می کرد.

*****

انشا در مورد اگر معلم نگارش بودم کلاس هشتم

مقدمه: معلم خوب و هم درد می تواند بسیاری از مشکلات دانش آموزان را رسیدگی و حل و فصل نماید. اگر معلم نگارش بودم، از دانش آموزانم می خواستم که همه حرف های ناگفته دلشان را برایم بنویسند. کاش در دلشان جایی می یافتم و برایشان هم راز می شدم.

بدنه: کاش معلم نگارش بودم و از آنها می خواستم که درد دلهای خودشان و خواسته هایشان را برایم بنویسند. راز حرف های مگو، شرح دلدادگی ها، زندگی ها، هم نوایی ها، را بنویسند. حرف های بهاری و پاییزی را، کاش معلمی می شدم که هر صبح خنده کودکان و دانش آموزان را در کلاس رصد کنم و گاهی به تصویر بکشم. اگر معلم نگارش بودم از دانش آموزانم می خواستم وسعت نگاه مادرشان را به تصویر بکشند و یا دردهای بی پایان پدر را روی کاغذ بیاورند. زلف خواهر را بکشند و دغدغه برادر را هم در کنارش بنویسند.

شب های مهتابی بهار و پاییز را بنویسند و ماجرای قصه های شب های زمستان را هم در دفتر خویش نقشی بزنند. از آنها می خواستم که هر آنچه را که آرامشان می کند را روی دفتر بیاورند و من هم بخوانم و فراموش کنم. از آن دختر دلباخته می خواستم که شرح قصه عشق بنویسد و از آن پسر زیبا می خواستم قصه پرنده هایش را برایم شرح دهد. اگر معلم نگارش بودم می پرسیدم که چه آرزوهایی دارید و می خواهید چه کاره شوید، از دنیای زیبا و کودکانه می پرسیدم و می خواستم شرح بازی ها و حرف های دوستانه با هم کلاسی هایشان را بنویسند.

نتیجه گیری: معلم می تواند با دانش آموزان خوب و خوش و راحت حرف بزند، حرف هایشان را بشنود و محرم اسرارشان باشد و از این میان دبیر ادبیات از همه بیشتر در دل دانش آموزان جا باز می کند. بهتر است معلم نگارش و ادبیات با داشتن برنامه شاد و مفرح کلاس را جذاب و زیبا نماید. معلم شاید بهترین و مهربان ترین دوست است که در دل و ذهن کودک تاثیر گذاشت است.

*****

صفحه بعد :

جواب تصویر نویسی صفحه ۸۴ نگارش هشتم (انشا در مورد تفاوت دو تصویر)