جواب انشا پروانه ای هستید که در تاریکی شب (صفحه ۸۱ نگارش هشتم)

انشا در مورد پروانه ای هستید که در تاریکی شب شمعی روشن پیدا کرده اید (صفحه 81 نگارش هشتم)

انشا با موضوع درمورد پروانه ای هستید که در تاریکی شب شمعی روشن پیدا کرده اید

پایه هشتم – درس هفتم – صفحه ی ۸۱ – پروانه ای هستید که در تاریکی شب

رسانه تفریحی سنتر در این مطلب به جواب انشا در مورد پروانه ای هستید که در تاریکی شب صفحه ۸۱ نگارش پایه هشتم – درس هفتم ۷ پرداخته است و در ادامه چند نمونه انشا پروانه ای هستید که در تاریکی شب را برای شما دانش آموزان عزیز آماده کرده است ….

انشا در مورد پروانه ای هستید که در تاریکی شب صفحه ۸۱ نگارش هشتم – شماره 1

در تاریکی شب با بال های رنگین خود که هر کدام از بال هایم همچون رنگین کمان رنگا های خیره کننده ای بر ان نقش بسته است که در تاریکی شب جلوه های زیباتری پیدا میک ند از این سو به آن سو پرواز می کنم تا به نوری برسم.

پروانه ها در شب هر کجا که نور کم هم که باشند به آنجا می روند و در آن نور پرواز میکنند همچونمعبودی که انگار بر دور ان می چرخد و معبود خود را طواف میکند.

در همین تاریکی به دنبال یک روشنایی می گشتم شعمی روشن از دور دیدم که با دیدن نور شمع سریعتر پرواز کردم تا هر چه زودتر به شمع تا در کنار همان شمع به آرامش برسم اما باید حواسم را جمع کند که مبادا همین شمع که به دنبالش می گردم پر های زیبایم را بسوزاند و مرا به کام مرگ نکشاند

با رسیدن به شمع با شادمانی پر زدم و مانند دیوانه ایی به دور شمع پرواز کردم و تا خود خود سپیده ی صبح از شادی زیاد به دور آن رقصیدم و بال های زیبایم را به نمایش گذاشتم تا که صبح در روشنایی خورشید از آنجا دور شوم تا که شبی دیگر و جستجوی نور شمی دیگر پر زدم و دور شدم .

**********

انشا پروانه ای هستید که در تاریکی شب صفحه ۸۱ نگارش هشتم – شماره 2

پروانه ای که منم، تاریکی را ترجیح می دهم. دوست دارد در یک تاریکی خنک، بال بزنم و به خودم و جهان بیاندیشم.

اما اگر در مسیر اندیشیدن و بال زدنم به شمعی می رسید، صبر می کردم.

چشمانم را می دوختم به شعله ی آرام و ساکن شمع و سعی می کردم هیچ تکانی نخورم تا یک وقت حرکت بال هایم و جریان باد، تن شعله را نلرزاند.

خوب نگاهش می کردم. به تدریجی سوختن شمع نگاه می کردم و غرق در زیبایی می شدم.

کمی که گذشت احتمال می دهم که یکدفعه به یاد خودم می افتادم و هوس می کردم که بال هایم را نگاه کنم.

وه، چه طرح و نقش زیبایی، چه نظم عجیبی در بال های من نشسته است.

در این میان زیبایی نور شمع و شکافی که به تاریکی می دهد، بی تاثیر نیست.

انگار که این نور شمع هر زیبایی را صد چندان می کند.

دیگر فکر می کنم تا زمانی که شمع تمام شود یا روز بشود و آفتاب بزرگ شمع را در خود پنهان کند، به زیبایی خودم و شمع و نور می اندیشیدم.

به آن کسی که این زیبایی را آفریده است.

**********

انشا درباره پروانه ای هستید که در تاریکی شب صفحه ۸۱ نگارش هشتم – شماره 3

مقدمه : تجسم پروانه بودن در انسان ها متفاوت است ، مخصوصا فکر کردن به اینکه در تاریکی شب ، شمعی روشن نیز پیدا کرده اند ، بدین معنی که در ذهن خود سناریو های مختلفی ایجاد می کنند

بدنه : برخی افراد در ذهن خود بهانه ایجاد می کنند ، این افراد همان پروانه هایی هستند که قبل از رسیدن به شمع از پرواز خسته شده یا با بهانه هایی مانند اینکه هدف من از پرواز در تاریکی چیست وقتی هیچ کس زیبایی من را نمی بیند ، خود را به زمین می اندازند.

اما برخی افراد با اراده ی استوار در فکر این هستند که در انتهای تونل تلاش ، نور موفقیت منتظر آن ها است! ، پس وقتی به شمع رسیدند ، گرما و نور خیره کننده ی آن سرمای گذشته را ازبین می برد و آن هارا غرق در شادی می کند.

اما امان از کسانی که به هدف خود یعنی شمع می رسند ولی به دلیل زیاده خواهی یا طمع ورزی ، نور و گرمای کنار شمع آن هارا راضی نکرده و در نتیجه آن قدر نزدیک شمع می شوند که در آتش آن می سوزند ، آتشی برخاسته از جهل آن ها!

نتیجه : پس بیایید نه از گروه اول باشیم و نه از گروه سوم ، بلکه وقتی از ما خواسته شد خود را جای پروانه ای که در تاریکی شب ، شمعی روشن پیدا کرده بگذاریم ، در ذهن مان اتفاقات گروه دوم مرور شود ؛ همانا ، بهترین انتخاب میانه روی است…!

*****

انشا پروانه ای هستید که در تاریکی شب صفحه ۸۱ نگارش هشتم – شماره ۴

بال هایم را به رقص وا داشته و در تلاشم با تمامی حرکات، خود را به آغوش گرم و نرمش برسانم، اما تلاش بی فایده و مقصد بسیار طولانی است، شاید هم آنچه به چشم من می خورد، نور نبوده و تنها خطایی در دیدم است.
نیرویم را از دست نداده و به سرعت هرچه تمام تر بال هایم را به حرکت وا می دارم، باید برقصند، باید مرا به حرکت در بیاورند،‌ باید سرمای وجود مرا با تن روشنایی گرم کرده و نورش مرا از شر این سیاهی شب تمام نشدنی، نجات دهد.
چشمانم را بر هم فشرده و لبم را با دندان می گزم، هرچه نزدیک تر می شوم، نور و روشنایی بزرگ تر شده و بیشتر در چشم می نشیند، هرچه نزدیک تر می شوم، قوایم ارتقاع پیدا می کند.
با آخرین نگاه و اطمینان پیدا کردن از شمعی تنها چشم به راه من، خستگی در تنم احساس نشده و لبخند بر کنج لبم جای میگیرد و بال هایم نیز نفس عمیق و آسوده ای بازدم میکنند.
با رسیدن و دیدنش، چشمانم برق زده و شاخک هایم به رقص در آمده اند، دورش چرخیده و گرداگردش را طواف می کنم، گویی زندگی برایم قشنگ تر شده و حس حالم، تازه و شاداب شده است.
تا صبح دورش چرخیده و دلم نمیخواهد ذره ذره آب شود و من نیز شاهد این صحنه باشم، او مرا به خوشحالی رسانده، حال چرا باید اینگونه تحلیل رود؟
با در آمدن خورشید و سلامی گرم به زمین، شمع نفسی آسوده کشیده و با به زمین چسبیدنش، نورش تمام می شود، اما در واپسین لحظات،‌ لبخند به لب داشت که توانست تا روشنایی خورشید، ترس و دلهره در دل مرا فروکش کند.

*****

صفحه بعد :

جواب تصویر نویسی صفحه ۸۴ نگارش هشتم (انشا در مورد تفاوت دو تصویر)