پاسخ شعر گردانی صفحه 103 نگارش یازدهم (ز کوی یار می‌آید ،نسیم باد نوروزی)

شعر گردانی صفحه ی 103 نگارش پایه یازدهم

معنی و مفهوم ز کوی یار می‌آید،نسیم باد نوروزی/از این باد ار مدد خواهی،چراغ دل برافروزی

رسانه تفریحی سنتر در این مطلب به شعرگردانی صفحه 103 کتاب نگارش پایه یازدهم  پرداخته است و در ادامه چند نمونه پاسخ برای شما دانش آموزان عزیز آماده کرده است ….

نگارش پایه یازدهم شعرگردانی صفحه۱۰۳

«ز کوی یار می آید، نسیم باد نوروزی از این باد ار مدد خواهی چراغ دل برافروزی»

در زندگی فرصت ها و لحظه ها بدون خبر می آیند و می گذرند بدون آنکه خبری دهند و تو را مطلع سازند. آن لحظه تویی که باید فرصت زندگیت را بگیری و غنیمت شماری و به وسیله ی آن چراغ دل خود را روشن و امیدوار کنی.. دقیقا مانند نسیم بهاری ملایم و بی صدا می آید و می گذرد بدون هیچ صدا و هیچ هشداری. همیشه که از این فرصت ها برایت پیش نمی آید و در قلبت را نمی کوبد تا تو نیز در قلبت را باز کنی و کلید روشنائیش را فشار دهی. تنها فرصت های کمی برای روشن کردن و پر کردن قلبت از امید و آرزو فراهم می شود و تو باید با بیشترین دقت و نگاهی آگاه و موشکافانه فرصت های خوب را از فرصت های بد جدا کنی و بهترین آن را انتخاب کنی. همیشه باد نوروزی نوید بهار و شگوفایی و زیبایی و عطر و بوی گل را به همراه خود دارد و نشان دهنده ی نوآوری و آبادانی می باشد. دقیقا همان فرصت بزرگ زندگیت که با آمدنش همچون باد نوروزی علاوه بر روشن کردن دلت تو را سرشار می کند از عطر و زیبایی بهاری و با گل های رنگارنگ دلت را پر می کند از انرژی مثبت و دیدی مثبت و قلبت را از سیاهی ها و انرژی منفی دور می کند و تبدیل می شود به قلبی روشن و پر از نور و روشنایی.

بنابراین از این بیت زیبای حافظ باید درس بگیریم و در قلبمان را رو به سیاهی ها و تاریکی ها ببندیم و با استفاده از فرصت ها خوب و انتخاب آن ها قلبمان را پر کنیم از امید و روشنایی و حس خوب تا دنیا به ما لبخند بزند و هر روزمان پر شود از روزها و بادهای نوروزی و بهاری.

انشا در مورد شعر گردانی ز کوی یار می‌آید نسیم باد نوروزی نگارش یازدهم

مقدمه: به نام خداوندی که یادش آرامش دهنده دل‌های پریشان است، خداوندی که انسان را آفرید و ابرها و بادها و ماه و خورشید و آسمان را برای استفاده در دسترس قرار داد. یکی از نعمت های خداوند که شاید کمتر مورد توجه قرار گرفته باشد، باد است. بادی که وزیدن آن باعث خنک شدن زمین و در دریاها بوجود آمدن جزر و مد و برای گل‌ها و گیاهان باعث گرده افشانی و افزایش آنها شده و برای درختان سبب شادی و سر زندگی می شود.

بدنه انشا: شاعران زیادی در مورد باد یا استفاده از باد در اشعار خود شعر سروده اند. حافظ شیرین سخن یکی از شاعران بزرگواری است که گفته است:

زکوی یا ر می آید نسیم باد نوروزی / از این باد ار مدد خواهی چراغ دل برافروزی

در اینجا شاعر باد را مانند قاصدکی می داند که از کوی یار وزیدن گرفته است و مژده آمدن بهار را می دهد، بهاری که با آن زندگی از نو آغاز می شود و با کلمه نوروز همراه است نوروزی که ما می توانیم چراغ دلمان را با آن روشن کنیم و کینه ها را از دل بزدائیم ، یاد کسانی بیافتیم که دیگر نیستند و به این فکر کنیم که ما نیز روزی نخواهم بود.

پس باید باد را به یاری گرفت، بادی که از سرزمین مهر و محبت می وزد، جایی که خداوند می تواند خدای مهربان باشد و نوید بخش روشنی است باید از این روشنی کمک بگیریم و چراغ دلمان را روشن کنیم. بیایید باید راه را یاد بگیریم و به دیگران هم یاد بدهیم و روح خود را سیراب کنیم زیرا همه جا کوی یاراست و همه نشان دهنده چراغ معرفت هستند.

در اینجا باد را می توان لطف خداوند به جهانیان دانست که به همه چیز مانند درختان، دریاها، کوه ها و هر چه آفریده است، جان تازه ای بخشید و به این اشرف مخلوقات، یعنی انسان توجه ویژه ای دارد. و می خواهد که اگر از این رحمت می خواهد بهره‌مند شود، باید چراغ دلش را روشن کند، خوب ببیند، خوب بیندیشد و برای آخرت خود توشه بر دارد و چراغ دلش را با آن روشن کند و از این طریق راه رسیدن به خدا را برای خودش هموارتر کند و زندگی را به جای مرگ و سر زندگی و شادابی را به جای یاس و ناامیدی قرار دهد.

نتیجه گیری: اگر خدا بخواهد در آستانه سال نو به دل‌های خود جان تازه ای می بخشیم و تا حد امکان از هوای تازه بهاری استفاده کنیم و به فرموده حضرت محمد (ص): تن خود را از باد بهار نپوشانیم زیرا باد بهار با بدن ما آن می کند که با درختان می کند.

صفحه بعد :

بازنویسی حکایت نگاری صفحه 123 نگارش یازدهم